Dlaczego Turcja to nie Imperium Osmańskie?

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Pin It Share 0 Google+ 0 Filament.io Made with Flare More Info'> 0 Flares ×

Często Imperium Osmańskie jest zamiennie nazywane Turcją – tak też było w XIX wieku, kiedy Lord Byron pisał w listach do swojej matki z osmańskiej Albanii, którą określał prowincją Turcji, a Europejczycy byli zwykli dzielić imperium na ‘Turcję w Europie’ oraz ‘Turcję w Azji’.

Choć nazewnictwo pozostaje umowne, dzisiejsza Turcja ma niewiele wspólnego z Imperium Osmańskim i z pewnością nim nie jest.

Powierzchnia państwa, ustrój polityczny, system władzy – to tylko niektóre czynniki, które odróżniają od siebie te dwie jednostki pozornie ze sobą utożsamiane.

Kraj młodoturków rodził się powoli, a ich główną ideą było proklamowanie nacjonalizmu na wzór nacjonalistycznych rewolucji w Europie. Proces powstawania nowego, suwerennego państwa tureckiego był skomplikowany i nie obyło się bez rozlewu krwi, represji oraz przesiedleń.

Rozpad osmańskiej potęgi zamknął pewien rozdział w życiu wielu osób, zamieszkujących terytorium imperium, które było tak bardzo zróżnicowane pod względem geograficznym, etnicznym oraz religijnym.

Imperium trzech kontynentów

Terytorium dzisiejszej Turcji to zaledwie kropla w morzu potężnego mocarstwa, które rozciągało się na trzech różnych kontynentach – od Europy po Azję aż do północnej Afryki. ‚Ery przychodzą i odchodzą’, tak samo jak przyszedł czas na koniec ery imperium, które dyktowało geopolitykę minionego świata. To Turcy mieli dużo do powiedzenia w XV wieku, choć wcale nie władali północnym Atlantykiem – nie kto inny, ale Iberyjczycy szukali nowej drogi do Indii, by nie wchodzić im w drogę. Niewątpliwie, taki ‚turecki problem’ był nie na rękę europejskim handlarzom, którzy w żaden sposób nie chcieli się narażać wielkim osmańskim wojownikom.

Trypolis, Sarajewo, Bejrut, Ateny i Kair – choć dziś wydają się to odległe od siebie miejsca, mające niewiele wspólnego, niegdyś wszystkie były częścią Imperium Osmańskiego. Nic więc dziwnego, że z czasem imperium zaczęło się kurczyć, gdy poszczególne nacje zaczęły bronić swojej odrębności, a opanowanie tego całego zgiełku wymagało co najmniej sprytu Sulejmana Wspaniałego, za czasów którego potęga imperium sięgała najdalej. Jego już jednak dawno nie było, a następni władcy nie byli już tak operatywni i niezbyt udolnie władali państwem, które w głównej mierze zarządzane było bezpośrednio przez wezyrów i innych ministrów, bądź też niebezpośrednio przez kobiety przez ponad wiek trwania osmańskiego mocarstwa.

Przy tak niewprawnym systemie władania (w porównaniu do złotego wieku za panowania Sulejmana Wspaniałego rzecz jasna) i rosnącej w Europie nienawiści do ludu tureckiego, dni wielkiego imperium były policzone. Kolejne wojny i klęski Turków wyznaczały nowy etap w dziejach ówczesnej Anatolii, której świetność chyliła się ku upadkowi.

Wreszcie nastał czas, gdy sułtanat widniał tylko na papierze – po rewolucji młodoturków w 1908 roku, nowa elita władzy zaczęła się budzić do życia.

Ponadto udział Imperium w I Wojnie Światowej i sojusz z państwami centralnymi nie przyniósł niczego dobrego, a najlepszym tego rezultatem był traktat pokojowy w Sevres w 1920 roku,  na mocy którego Imperium Osmańskie, między innymi, miałoby utracić sporą część swoich ziem. Traktat jednak nigdy nie wszedł w życie.

Cdn.:)

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Pin It Share 0 Google+ 0 Filament.io Made with Flare More Info'> 0 Flares ×

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Pin It Share 0 Google+ 0 Filament.io 0 Flares ×